اطلاعات کامل درباره التهاب تاندون

التهاب تاندون عارضه‌ای است که در اثر تمرین دادن بیش از حد یک عضله و بدون گرم کردن و آماده سازی بدن در تاندونها (رشته‌های محکمی که ماهیچه را به استخوان متصل می‌کنند) رخ می‌دهد که در اوایل درد خفیفی دارد ولی به مرور درد آن بیشتر می‌گردد.

در این مقاله اطلاعاتی که در رابطه با التهاب تاندون و آسیب‌دیدگی آن نیاز دارید ارائه شده و راهنمای کاملی از علائم شایع، توانبخشی بعد از بهبودی و سایر موارد در اختیار شما قرار داده شده است. مطالعه این مطلب را به تمامی بدنسازان، مخصوصاً کسانی که از آسیب دیدگی تاندون رنج می‌برند، توصیه می‌کنیم.

التهاب تاندون

التهاب تاندون عارضه‌ای رایج میان ورزشکاران رشته بدنسازی

بدنسازانی که سعی می‌کنند برای عضله سازی از همه توان بدنشان استفاده کنند و به آن فشار زیادی وارد می‌آورند، بیشتر در معرض آسیبهای عضلانی هستند. آسیب دیدگی تاندون مختص قشر خاصی نیست و یک پدیده شایع بین بدنسازان حرفه‌ای و کسانی است که برای تفریح یا به عنوان یک فرد مبتدی به باشگاه می‌روند.

جنبه مثبت در عارضه تاندونیت این است که مشابه با بسیاری از آسیبهای ناشی از تمرینات عضله سازی، تا حد زیادی قابل پیشگیری است و می‌توان به طور کامل هم آن را درمان کرد.

آسیب دیدگی تاندون معمولاً با درد خیلی کمی در یک مفصل شروع شده و در اغلب موارد به آن توجهی نمی‌شود. لازم به ذکر است اگر این عارضه بموقع درمان نشود و به مرحله‌ مزمن برسد ممکن است دیگر قابل درمان نباشد و این امر روی انجام تمرینات ورزشی تاثیر منفی خواهد گذاشت.

همچنین بخوانید: 9 نکته مهم برای افزایش حجم عضلات سرشانه

هدف ما در این مقاله این است که بدنسازان اطلاعات کاملی در رابطه با تاندونیت داشته باشند و بتوانند در همان مراحل ابتدایی آن را درمان کرده و بهبودی کامل پیدا کند.

علت بروز التهاب تاندون یا تاندونیت چیست؟

به بخش انتهایی عضله که بافت عضلانی را به استخوان متصل می‌کند، تاندون می گویند. فرم الاستیک و نرم فیبرهای عضلانی در انتهای عضلات، کمتر شده و تاندونی ضخیم، سفت و محکم را تشکیل می‌دهند.

با اینکه ضخامت بیشتر تاندون در این نواحی باعث افزایش قدرت و استحکام آن می شود اما نبود حالت الاستیسیته در تاندونها و کشیدگی پیوسته آنها در حین فعالیت در محلی که به استخوان متصل است، باعث آسیب‌پذیری بیشتر آنها و بروز پارگی خفیف می‌گردد. همین پارگی خفیف باعث ایجاد التهاب، تحریک و ناراحتی می‌شود که به تاندونیت معروف است.

التهاب تاندون معمولاً زمانی رخ می‌دهد که یک فعالیت ورزشی سخت و شدید را پشت سر هم انجام دهید که در طی آن، تاندون به تدریج، بیشتر و بیشتر کشیده می‌شود. مثلاً کسانی که چندین سال، حرکات پشت بازو با هالتر را تمرین می‌کنند در صورت عدم مراقبت کافی دچار تاندونیت در عضلات پشت بازو، آرنج یا مچ دست خواهند شد.

آسیب‌دیدگی تاندون در کدام قسمتهای بدن رخ می‌دهد؟

عمدتاً تاندونیت در قسمتهایی از بدن که شما بیشتر از همه از آن کار می‌کشید، رخ می‌دهد. معمولاً نواحی از بدن بدنسازان که تاندونیت در آنها بیشتر رخ می‌دهد شامل:

  • آرنج
  • مچ دست
  • جلو بازو
  • سرشانه
  • پشت بازو
  • مفصل زانو
  • پا

نواحی دیگری هم هستند که ممکن است آسیب‌دیدگی تاندون در آنها رخ دهد مثل لگن و مچ پا، هر چند احتمال آن کمتر است. در واقع به دلیل اینکه این نواحی فشار خیلی زیادی در طی تمرینات متحمل نمی‌شوند، امکان بروز التهاب تاندون هم در این نواحی کمتر است. نواحی از بدن که احتمال بروز آسیب‌دیدگی تاندون در آنها از همه بیشتر است، دستها هستند (جلو بازو، پشت بازو و مخصوصاً آرنجها).

علائم التهاب تاندون

معمولاً ورزشکارانی که با وزنه تمرین می‌کنند، نسبت به آسیب‌دیدگی تاندون بی‌توجه هستند و آن را جدی نمی‌گیرند چون در ابتدا علائم آن، درد خفیف، سفتی و خشکی ناحیه آسیب دیده است و این افراد تصور می‌کنند که خشکی و سفتی تاندونها به خاطر جلسه تمرینی فشرده و سنگین آنهاست.

بعد از اینکه افراد به تاندونیت دچار می‌شوند، درد آن به مرور زمان بیشتر می‌شود. بعد از اتمام تمرین، درد ناشی از التهاب تاندون بدتر خواهد شد و حتی پس از آن باید انتظار سفتی و خشکی زیاد در ناحیه مربوطه را داشته باشید.

اگر دردی که حس می‌کنید در ناحیه مفصل باشد، احتمالاً در صاف کردن کامل مفصل هم مشکل پیدا می‌کنید. معمولاً زمانی که ناحیه آسیب دیده تحت فشار قرار بگیرد، مثل مواقعی که وزنه بلند می‌کنید، احساس درد خواهید داشت که بسیار رایج است.

اگر دچار آسیب‌دیدگی تاندون شدیم باید چه کار کنیم؟

حتماً به پزشک مراجعه کنید. در صورتی که بعد از هر بار تمرین کردن احساس درد دارید و حتی در روزهای استراحت هم این درد ادامه دارد، حتماً و فوراً به پزشک مراجعه کنید و ترجیحاً سعی کنید، به پزشک متخصص ورزشی مراجعه نمایید.

اگر در همان اوایل برای درمان آسیب‌دیدگی تاندون اقدام نکنید و این رویه زیاد طول بکشد، امکان دائمی شدن این عارضه وجود دارد. اگر هم مطمئن نیستید که هنوز دچار تاندونیت شده‌اید یا خیر، توصیه می‌کنیم با یک پزشک ورزشی مشورت کنید. شاید مجبور باشید که تا چند هفته اصلاً تمرین نکنید اما قطعاً چنین وضعیتی بهتر از دائمی شدن آسیب وارد شده به تاندون و خداحافظی با تمرین در باشگاه است.

درمان التهاب تاندون

در صورتی که درمان انتخابی برای این عارضه دقیق و درست باشد، درد تاندون در طی 3 تا 4 هفته کمتر خواهد شد و روند بهبودی ادامه پیدا می‌کند اما باید حداقل از زمان شروع آسیب دیدگی، حدود 6 هفته گذشته باشد، تا بهبودی به حداکثر میزان خود برسد.

علت طول کشیدن بهبودی التهاب تاندون، مربوط به تشکیل بافت اسکار است که در ابتدا شبیه به چسبی عمل می‌کند که قرار است بافتهای آسیب دیده را دوباره به هم متصل کند. تشکیل بافت اسکار در برخی مواقع بیشتر از 6 هفته و حتی در آسیب‌دیدگیهای شدید تا یک سال هم طول می‌کشد.

بعد از 6 ماه، آسیب تاندونها وارد وضعیت مزمن و درمان آنها سختتر می‌شود. رویکرد ابتدایی برای درمان التهاب تاندون، تقویت کردن و حفاظت از تاندونها از طریق بستن نواحی است که در اثر فعالیت به آنها فشار وارد خواهد شد. باید بتوانید در طی درمان، تاندونها را از حالت سفتی و سختی خارج کنید، درد را کاهش داده و هر گونه التهاب را به حداقل ممکن برسانید.

این کار با استفاده از کرمهای دارویی، یخ و مواد ضد التهاب تجویز شده توسط پزشک قابل انجام است. با این روشهای درمانی می‌توانید میزان تورم تاندون و درد آن را کمتر کرده و عروق خونی را گشاد کنید. تزریق کورتیزون نیز میزان التهاب را خیلی کمتر می‌کند اما متأسفانه به شدت سوزش آور است، ساختار تاندون را شل می‌کند و باعث تشکیل بافت اسکار بیشتر خواهد شد.

بعد از اینکه بافت اسکار شروع به جمع شدن کرد، حتماً باید از یکسری روشهایی استفاده کنید که بافت اسکار در بافت تاندون از بین برود تا تاندون و بافت عضلانی بتوانند انعطاف پذیری اولیه خود را به دست آورده و احتمال آسیب‌دیدگی بیشتر کم شود.

در اوایل بهبودی، بافت تاندون بسیار آسیب پذیر است و فقط باید حرکات کششی خیلی کم و سبک انجام دهید. سپس به تدریج فرد بیمار باید ورزشهای روتین سبک و حرکات کششی را شروع کند که میزان آن بستگی به شدت درد و جراحت تاندون دارد.

چگونه جلوی آسیبهای تاندون را بگیریم؟

جلوگیری از التهاب تاندون راحت است و هر کسی که در باشگاه مشغول تمرین و وزنه بلند کردن است، ناگزیر باید چنین کاری را انجام دهد. اولین کار این است که حرکات کششی عضلات را باید همیشه در روند تمرینی خود بگنجانید و انجام دهید. یعنی قبل از اینکه تمرینات ورزشی را شروع کنید باید کاملاً آنها را گرم کنید و حرکات کششی انجام دهید.

حتماً هر کدام از حرکت کششی را حداقل به مدت 20 ثانیه ادامه دهید تا مطمئن شوید عضلات به کشیدگی کامل رسیده‌اند. علاوه بر این توصیه می‌کنیم، یکبار تمرین مدنظر را با یک وزنه سبک و با بیشترین میزان تکرار در یک ست، انجام دهید وبا مکث در نقاط اوج حرکت مفاصل را نیز برای انجام تمرینات سنگین‌تر آماده کنید.

همچنین باید بلافاصله بعد از اتمام هر تمرین یا برنامه ورزشی، حرکات کششی انجام دهید تا تنش عضلانی آرام شود. با وجود اینکه روی گرم کردن بدن قبل از تمرینات تأکید زیادی شده اما باز هم می‌بینیم که خیلی از افراد بدون گرم کردن عضلات، مستقیماً به سراغ تمرینات ورزشی می‌روند.

جمع‌بندی مطالب

به عنوان خلاصه مطلب و جمع بندی تمام نکاتی که گفته شد باید بگوییم که مشکل التهاب تاندون را نباید بزرگتر و جدی‌تری از چیزی که در باشگاه‌های ورزشی اتفاق می‌افتد نشان دهیم. چون شما می‌توانید خیلی راحت با حرکات کششی و گرم کردن بدن، احتمال بروز التهاب تاندون را تا حد زیادی کاهش دهید.

اگر بیشتر از 35 سال سن دارید خطر بروز تاندونیت در شما بیشتر است و باید نسبت به حفاظت از تاندونها اهمیت بیشتری بدهید. اگر هم شک دارید که دچار آسیب‌دیدگی تاندون شده‌اید یا خیر، توصیه می‌کنیم تمرین کردن را متوقف کرده و به یک دکتر متخصص، ترجیحاً دکتر ورزشی، مراجعه کنید. شاید یک درد و ناراحتی عادی و شاید هم یک مشکل جدی باشد، در هر صورت نباید ریسک کنید.

به این مطلب امتیاز دهید:
5/5 - (1 امتیاز)
اشتراک در شبکه‌های اجتماعی
در facebook به اشتراک بگذارید
در twitter به اشتراک بگذارید
در linkedin به اشتراک بگذارید
در whatsapp به اشتراک بگذارید
در pinterest به اشتراک بگذارید
اگر نظر، پیشنهاد یا سئوالی دارید برای ما بنویسید:
guest
0 نظر
Inline Feedbacks
مشاهده همه نظرات

مطالب متنوع مجله آنلاین ایکس پرو